Bazı isimler vardır ki, sadece bir döneme değil, çağlara damgasını vurur; sadece kağıda dökülen kelimelerle değil, ruhlara işleyen anlamlarla var olurlar. Mehmet Akif Ersoy, Sezai Karakoç, Nurettin Topçu, Mehmet Kaplan, Necip Fazıl Kısakürek ve Nazım Hikmet Ran... Bu isimleri anarken, akla ilk gelen soru şudur: Unutulur mu hiç böyleleri? Elbette ki hayır. Onlar, zamanın ve değişen devirlerin ötesinde, Türk düşünce ve edebiyatının sarsılmaz sütunlarıdır.
Mehmet Akif Ersoy, İstiklal Marşı'mızın şairi, "Safahat"ın müellifi... O, sadece mısralarıyla değil, tüm yaşamıyla bir duruşun, bir ahlakın timsaliydi. Vatan sevgisi, iman gücü ve milletine adanmışlığı, her hecesine sinmişti. Çanakkale ruhunu, istiklal mücadelesinin azmini en saf haliyle dile getiren Akif, milletinin en zor zamanlarında ona ses olmuş, yol göstermiş bir rehberdir.
Sezai Karakoç, "Diriliş" düşüncesinin mimarı, modern Türk şiirinin mistik ve entelektüel sesi... "Mona Roza"dan "Hızırla Kırk Saat"e, "İslamın Dirilişi"nden "Yitik Cennet"e, sadece şiir değil, aynı zamanda bir medeniyet tasavvurunun, bir varoluş felsefesinin tezahürüdür.
Nurettin Topçu, "İsyan Ahlakı"nın filozofu, Anadolu irfanının müdafii... Mehmet Kaplan, edebiyatımızın titiz ve derinlikli eleştirmeni... O, bir eseri sadece okumakla kalmaz, onu adeta ilmek ilmek işler, ruhuna nüfuz ederdi.
Necip Fazıl Kısakürek, "Çile" şairi, "Büyük Doğu" ideolojisinin kurucusu... "Kaldırımlar"dan "Reis Bey"e, "Bir Adam Yaratmak"tan "Çöle İnen Nur"a uzanan geniş külliyatı, bir neslin uyanışına öncülük etti.
Ve Nazım Hikmet Ran, "Mavi Gözlü Dev", destanların şairi... O, sadece Türk şiirine değil, dünya şiirine de damgasını vurmuş evrensel bir sestir.
Bu büyük isimler, farklı dünya görüşlerine, farklı estetik anlayışlara sahip olsalar da, her biri kendi alanında birer zirvedir. Onlar, Türkçeyi en güzel, en güçlü, en anlamlı şekilde kullanmış, bu topraklara ait düşünceleri ve duyguları ölümsüzleştirmişlerdir. Onların eserleri, sadece okunup geçilecek metinler değil, üzerinde düşünülecek, tartışılacak, ilham alınacak birer hazinedir
Peki, unutulur mu hiç bu isimler? Bir millet, kendi hafızasını, kendi köklerini, kendi sesini unutabilir mi? Elbette ki hayır. Onlar, her yeni neslin yeniden keşfedeceği, her dönemde farklı anlamlar yükleyeceği, her zaman canlı kalacak yıldızlardır.
